O Kadar Çok Ki Söz.

güneş

Kafi olsun artık, Uçtu kuşlar..
Canım uçtu,
İncindi gönül..

Arınmıştım köpükten bir ırmakta,
Yandı canlar,
Yangın arttı, alevler sarı sarı oldu.
Yanmış insan ararsan şimdi, ben varım.

Çöpler tutuşur benle,
Ben varım.
Yanmazmış, yanmış.
Bir daha.
Bulut ile örtüldü güneş, ardında kaldı.
Önün açıktı, hep açık..

Sözü harfi kaldır da,
Ses yok olsun..
Mana sana koşsun.
Kim aşık ise bil ki, o maşuk.
Ki ayrılmaz onlar.
Talib iseler suya, susamışlar,
Aradığı da suyun,
Susamışlar..
Şekerden tatlı ise maksadın o,
Sevgilinin isteksizliğinden acı.

O lezzet ki kulağımı tıkadı,
Kısaca anlattım aşkı tamamen değil ki.
Yoksa ağız ve dil kalmaz yanardı.
Ucuza verirmiş ucuza alan,
Bir çocuk ekmekle değişirmiş inciyi,
O kadar çok ki söz,
Sözsüzlük olsun diye mi,
Ben susmaktayım..

ÖZDENER GÜLERYÜZ

Ah Ki Ah!

renkli_kuslar_18_th

Zamanın papağanları,
Hasrette şimdi..

Sıra sıra düşüp can veriyorlar.

Bir perişanlık ki gönüllerde,
Faydasız pişmanlık.
Söylenmiş söylenmemişler, sözler ağıt,
Sözsüzlükler dilde,
Sözlüklerde yazılı olmayan,
Bağrı açılmamış küfürler küffara gitti.
Geri dönemeyen oklar da..

Sel sözler bağlanmamış daha,
Akmış nehir gibi harab etmiş,
Ne attınsa toprağa,
Buğdaysa buğday, arpaysa arpa.
Sözse söz…

Döner topraktan anca sana o kadar.

Veli değilsen,
Atılmış oka geçmez sözün ki.
Yoldan geri dönmez, yaydan çıkan.
Kuşlar uçtu, canlar incindi,
Kafi olsun, yetsin.
Son olsun..

Ya ol adalet,
Göster yolu ve şifayı,
Ya ol sevinç neşelendir yüreği.

Eyvah ki karanlıkları yakan sabahlarım,
Eyvah ki benim,
Nurlu sabahlarım.

Ah benim uçuşu güzel,
Sondan başa uçan renkli kuşum.
Ah ki ah!

ÖZDENER GÜLERYÜZ

Yedi Semada Ne Şükür Ne Feryad.

imagesRT780XY8

Beyhude layık olmayana ders.
Can menzillerini,
Ruh menzillerini
Seferlere çıkıp, başarmak öğrenmek gerek.

Başarabilmek bir canı ezebilmeyi,
Azdır belki ödül dünyalar..

Ulvi kuşa layık mıdır ten kafesi?
Yokluklar, Tanrı emredince coşar, can cana koşar.
Akın akın varlık denizi olur.

Ne söylemiş olabilir de buluta Tanrı?
Ki göz yaşı derya eyledi.
Ya toprağa ne arz etti ki?
Sessizleşti.

İki şüphede bırakır bazen kimleri tereddütte kor?
Muammalar açılır başardığına,
Ezebildiğin yürekte de,
Can kulağını açarsın.

Yok artık lutfuna da,
Kahrına da istekle aşıkım demek..
İki zıdda olamam aşık.

Dikenlik olursa gülistan,
Ne olmam gerek bilmedeyim
Timsah hiç olmadım ateşte, ama yaktı ateş sırtımı
Ve durmuyor, yakıyor..

Ne şükür ne feryad bende şimdi,
Yedi semaya dağıldım,
Bulunamıyorum hiçlerde.

ÖZDENER GÜLERYÜZ

İbarettir Ya Gözden. İnsan

imagesDHO44CU8

Aciz tavşanın gücü nedir ki?
İlham ışığı varsa,
İhsan ve kerem bana, kimin yardımı ola?
Yanlış doğruya gider.
Hak ister.

Saltanat nöbetidir ki,
Beğenme kendini, yaş ta geçer, güzellik te.
Şeytan da göze ne güzel görünür,
Bilsen..
Sıran geçer senin de.

Açlığını terk et ki,
Şarabın saadet, ebedi olsun.

Dünya aşağılık. Ve inan bir andır.
Terk edersen onu Bulacağın şey,
Huzur..
Dışındaki düşmanı yendin mi,
Şimdi dön içindekine.
O daha fena.
Aklın, idrakin yapacağı iş
Sanma..

Cehennemdir nefis,
Ejderha gibi,
Cehennem.
Deryayı dök,
Sönmez hiç, yedi deryayı içse iştihası baki.
Nefis o nefis.

Bir de doğru ok lazım,
Gerilmiş yaya..
Ok eğriyse gitmez yola.

Ol ok gibi doğru da,
Varasın atıldığın yaydan, ta ki menziline..

Şimdi hak el versin de;
Cihadın büyüğüne,
İğne ile dağları yerinden ayırmaya,
Biz de yürüyelim,
Dağlara..

Oradaki gözler körleşsin, dostu görmeyen gözler onlar.
Ebedi olmayan sevgili de uzak olsun.
İbarettir ya, gözden.
Bizden, bize benzer,
İnsan..

ÖZDENER GÜLERYÜZ

Görmedikçe.

ozgurluk-sahilinde-kosmak

Yürü geç sen de,
Daha ileri bir yer yok bana.

Güçsüz isen sabırdan, şükürden,
Körleş! Durma.. kör ol.

Tereddüdün yolu ise kalbin,
Ay da bölünür belki sende, aklınca.
Ya da bul bakir bir söz de,
Yenilen sözlerinde.

O deryayı, sanma deniz,
Kendini kaptan,
Saman çöpünü gemi.

Gözün ne görüyorsa,
Deryayı hudutsuz,
Derin denizlerden bilme.
Ve o sal, senin salın.
Salma sakın.
Halin heveslere tabi.
Salma sakın.

Odur, geçtiğinde hevesten sadece odur.
Geçtiğinde arzudan
Geride kalan odur.

Aklın sevdası, akıl deryası gibi engin.
Ve o deryanın dalgıcı olmaktan,
Ben geçtim,
Sen de geç.

Sır vereni,
Gönül!
Kendini uzağa atanı,
Ok!
Görmedikçe,
Çözülmez sırrı ne feryatla, ne uçmakla,

Şaşkın beşer,
Sorup soruşturur ancak,
Çaresiz, sabahsız,
Hevesini.

ÖZDENER GÜLERYÜZ