Letafet Gitmiş, Göz altı Işıksız, Suret O Değil.

Benimse yazacağım;
Zamanı geldiğinde; Ödünsüz.
Evine dönen kuşu anlatacak. Anlayacaksın. Özüm gibi.
Yansımalar çıkacak elimden.
Yönler sapmış kalbim dönmüş olacak, gölgeler gelmiş.
Gerek ki anlamak;
Işık gitmekte.. Amaçsız.

Yüzleşmeler, ki o an parlamıyor olacak kendi yüzün..
Bakıyorum, yakınım.
Çöküşmüş suret, göz altı gülümsemesi
Letafet kaybetmiş mi?
Onunla duruyor olacak, eski ve sen varken bilinmiş dünya,
Şimdi bana bakıp yüreği kalkan, gözü ışıldayan eli titreyen biri.
Nur kadar bir an gözümden akan. Gönlü zengin o işte.

Kararma ve gül, suretin ışıldasın ki sen o, ben bu, sin ya da saklan.
Gönlüme değil..
Serpil kaldığın yerde ve her akşam kapat kapısını meyhanenin.
Ardın bakılacak ard değil.
Perde! biraz sonra, ve şükür faslı özde güven içte minnet.
Orada bak her şeyin de içinde Rabbin eli.
Eh Şükür.

ÖZDENER GÜLERYÜZ