O Tanrı Değil Kesin Benim

meryem

Yerlerde yüzüm.
Aklım gönlümden ayrı,
Bir duman zehiri ki,
Bir an bilemeyip gittiğim yeri, süpürür benliğimi yeryüzünden.
Öyle yaratırım ki, dönüştürüp,
Mutlak olanı göreceliye,
Günahlarımı anlarım kar beyazıdır, O tanrı değil kesin benim..
Daha bir bilirim kendimi,
Daha bir yakar acı,
Kırılır kaçar içimden türdeşlerim, O tanrı değil kesin benim..

Bir kısmı görürüm apayrıdır,
Uzaklar gibidir.
Muğlak, sisli, bütünden uzak
Düz alçı beyazı, soğuktur.
Kuralla, kötüyle savaşan yüce iyilikler,
Neredeler?
Ben ki o beyaza bir yüz çizeyim
Sonunda kimseye de benzemesin
Belki de gözleri çökük,
Kadının soluk yüzü olsun.
Mecdelli bir kadına belki, O tanrı değil kesin benim..

Özdener Güleryüz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir