Kumu Sürüyorum Gözlerime

Belki biraz rüzgar, deryadan bu yana,
Ve tuz biraz, kum biraz,
Ya da yüz yıl.
Ben ki, bekledim ağlayan suskun hercaiyi,
Yok sevmedim rüzgarı, ben belki.
Göğsüne karanlıkları ve kalbine aşkı,
Bilmeksizin, neyim; kumda, çok içimde, tuz da
Kulelerden inen saçlar,
Anmaksızın seni yaşamak da varmış.
Sesler gelse, bilmiyorum koşar mıyım?

Diyorum işte, demeksizin, sevmektir,
Hınç oldum, hançere döndüm bileniyorum,
Sivriyim kör ellerimi uzattım bak zalim huzmeler,
Tek başınalık,
Gezginim, gezgin yüreğim,
Kumu sürüyorum gözlerime.

ÖZDENER GÜLERYÜZ

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir