Geçer Gider Bir Sultanı-yegah da.

Günlerce düşledim, seslendim,
Baktım, uzun sessiz, gülistana;
İçim güllerden süzgün eski, sahte bene biraz güya..

Benden sene; ”Uyan ey nazlı uykudan demler aktı.”
Köhne yollar kadar uzadı, sustu sendeki bene vardı.
Hep rüya, muhabbetler..
Döndü içe; suspus anlarda, gözler yerde.
İçe çekişlerde, uzanışlarda rüzgarla sarı tozları..
Gönüllerde yüce, ama yine güya, der ki ”geri dur, dinle”.
Görürsün istediğinde, tam da ciğerde köz.

Sabahlar verir, kanmaz gönüller baldan petekten,
Fasl-ı bahara düşer yollar, aralanır gözler,
Geçer gider de, hiç değmez eller.
Öyle bir aşka esir ki; düşse ağlasa parçalansa yürekler,
Olmaz, tadılmaz, bir sultaniyegâh da,
Solar gider emeller..

ÖZDENER GÜLERYÜZ

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir